بررسی تطبیقی آموزۀ پیمان و میثاق در دین زرتشت و یهود

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار گروه ادیان و عرفان تطبیقی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران

2 دانشیار گروه ادیان و عرفان تطبیقی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران

3 دانش آموخته ادیان و عرفان تطبیقی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران

چکیده

آموزۀ پیمان و میثاق در دین زرتشت و یهود اساس رابطۀ خدا با انسان بوده و پشتوانه‌ای ماورایی برای پیوندهای میان انسان‌ها با یکدیگر تلقی شده و در حفظ نظم اخلاقى و اجتماعى نقشی تعیین‌کننده داشته است. در این پژوهش به مفهوم پیمان و میثاق و چگونگی بازتاب این آموزه در این دو دین پرداخته شده است. این پژوهش بر دین زرتشت و یهود، کهن‌ترین ادیان بزرگ آسیای غربی، تمرکز دارد که به نظر می‌رسد باوجود تفاوت‌های چشمگیری که دارند، هر دو این آموزه را بنیادین تلقی کرده و با اشکال و نمادهای مختلف آن را نشان داده‌اند. تفاوت‌های اساسی در این زمینه بیشتر به منشأ پیمان و میثاق، دایرۀ شمول، تکراری و دفعی یا تدریجی بودن آنها و شباهت‌های شایان توجه به مفهوم، اهمیت و جنبۀ تعلیمی آنها در حوزۀ روابط انسان‌ها با یکدیگر مربوط می‌شود. این مطالعه به شیوۀ تطبیقی و تحلیلی انجام شده و هدف آن، شناخت هر چه بیشتر یکی از آموزه‌های بنیادی این ادیان در راستای تقویت درک مشترک میان آنها است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

A Comparative Study of the Notion of “Covenant” in Judaism and Zoroastrianism

نویسندگان [English]

  • khalil Hakimifar 1
  • Moheb ali Absalan 2
  • Elaheh Miri 3
1 Assistant Professor, Department of Comparative Religions and Mysticism, University of Sistan and Baluchestan, Zahedan, Iran
2 Associate Professor, Department of Comparative Religions and Mysticism, University of Sistan and Baluchestan, Zahedan, Iran
3 Ph. D. Graduate of Comparative Religions and Mysticism, University of Sistan and Baluchestan, Zahedan, Iran
چکیده [English]

Abstract
In the ancient world, the covenant was a serious agreement that societies attempted to regulate the behavior of individuals and institutions, especially in areas where there was not enough social control in them. Therefore, in the history of religion, the concept of the Covenant is the longstanding concept, which has been emphasized especially in monotheistic religions. The God of the Old Testament sets his own behavior with his servants according to the covenant. The treaty in the Zarathustrianism can be study by the principle of Asha / Artah (Truth) and the practice of Mithra. It is a supernatural law that is one with natural law. This doctrine is considered a metaphysical supporter to all treaties and then, it has played a decisive role in maintaining the moral and social order. The concept of these words and their reflection in these religions are the issues that have been investigated in this study. Despite the considerable differences between these oldest religions in Western Asia, they seem to regard these doctrines as fundamental and have shown it with various shapes and symbols. The essential differences in this regard, are related to the origin of the Covenant, its inclusion, repetition and being exclusion or graduality and significant similarities related to the concept, importance and educational aspect of them. This research has been done by comparative and analytical method with the aim of understanding of this common doctrine to enhance mutual understanding between religions.
 
Discussions:
If we consider the covenant and the covenant as the axis of the relationship between God and man, all events, as well as human affairs, are interpreted on the same basis. However, this concept can be considered in terms of similarities and differences in two different fields. First, the Covenant and treaty have a single meaning in both religions. In both of them, with the closure of the treaty, the parties are obligated to perform their duty, and if they fail to do so, they must bear the consequences of it. Second, the covenant that first appeared between God and man has become an interactive model of intercourse between human beings and has become a moral concept and the basis of human communication. Of course, God's covenant with Man is fundamentally different from human contracts. Because firstly, Man and God are not equal parties, on the other hand, God is the leader and the source of that grace and love. In Judaism, there are different views about human freewill. However, in Zoroastrianism, everything is based on man's freewill. Another common point in these two religions is the tradition of salvation. The understanding of salvation in the light of understanding the Covenant is easily possible. In both religions, salvation requires observance of the Covenant with all its aspects, and non-salvation means any violation of the Covenant of any size and extent.
Result: Based on what has been said, in the sense of both religions, the covenant or treaty with God is the supreme linkage that has taken place, and this is the origin of the emergence of many customs and habits. The most important difference is that the origin of the treaty in Zoroastrianism is the principle of Asha and Mithra is the guardian of it, but in Judaism, the origin of his covenant is God, and there are no rules beyond him and God is the guardian of that. Historically, the belief in the Covenant and its beliefs in the Zoroastrian religion is roughly stable, while undergoing radical transformations Judaism. In terms of modeling, in both religions, this kind of relationship between man and God affects the relationships between human being. In this way, it has found a moral concept, In addition to religious authenticity. Therefore, the covenant between God and Man is the source of morality, so, the human morality has a superlative guarantee.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Covenant
  • Relationship of Go and Man
  • Zoroastrianism
  • Judaism

منابع

1- آذرگشسب، موبد فیروز، (1384)، گات‌ها، سروده‌های آسمانی زرتشت. تهران. انتشارات فروهر.

2- آرمسترانگ، کرن، (1383)، خداشناسی از ابراهیم تا کنون، ترجمۀ محسن سپهر، تهران، نشر مرکز، چاپ اول.

3- اخلاقی، مرضیه، (زمستان 1384)، «نگرش صدرا به عالم ذر و میثاق»، فصلنامۀ پژوهشی اندیشه نوین دینی، شماره 3، صص 149-166.

4- ارداویرافنامه، (1372)، تصحیح فیلیپ ژینیو، ترجمه و تحقیق ژاله آموزگار، تهران، انتشارات معین و انجمن ایران‌شناسی فرانسه.

5- اشرفی، عباس، (1384)، عبادات در ادیان ابراهیمی، تهران، امیرکبیر.

6- اوشیدری، جهانگیر، (1371)، دانشنامۀ مزدیسنا، واژه‌نامۀ توضیحی آئین زرتشت، تهران، نشر مرکز.

7- بایر ناس، جان، (1354)، تاریخ جامع ادیان، ترجمۀ علی‌اصغر حکمت، تهران، علمی فرهنگی.

8- بویس، ماری، (1381)، زرتشتیان؛ باورها و آداب دینی آنها، ترجمۀ عسکر بهرامی، تهران، انتشارات ققنوس.

9- پورداوود، ابراهیم، (1377)، یشتها، تهران، انتشارت اساطیر، جلد اول.

10- پیرعلی، دل‌آرا نعمتی، (بهار 1392). «عهد در کتاب مقدس و قرآن کریم»، فصلنامۀ علمی و تخصصی - معرفت ادیان، دوره 14، شماره 2، صص 24-5.

11- حسام پور، سعید و دهقانی، ناهید، (پاییز و زمستان 1387)، «بررسی تحلیلی گونه‌های پیمان و سوگند در شاهنامه فردوسی»، پژوهشنامۀ ادبیات غنائی، سال ششم، شماره 11، صص 37-66.

12- دﻫﺨﺪا، علی‌اکبر، (1336)، لغت‌نامه، دانشگاه ﺗﻬﺮان.

13- سلیمانی، عبدالرحیم، (1383)، «قوم یهود از برگزیدگی تا نژادپرستی»، فصلنامۀ تخصصی ادیان و مذاهب، شماره 22، صص 112-67.

14- شاهنگیان، نوری سادات، (بهار و تابستان 1389)، «حضور الهی (شخینا) در سنت یهود، مطالعات عرفانی» مجله علمی پژوهشی دانشکده علوم انسانی دانشگاه کاشان، شماره 11، صص 91- 114.

15- صد در نثر - صد در بندهشن، (1909)، به اهتمام دابار، بمبئی، نسخه الکترونیکی.

16- ضیاء طبری، فرهنگ، (اسفند 1369 و فروردین 1370)، «نگرشی به آیین سدره پوشی نزد مزدیسنان»، مجلۀ چیستا، شماره 76 و 7، صص: 686-690.

17- عزیزیان، کبری، (مهر 1388)، «جشن مهرگان»، مجلۀ چیستا، شماره 263، صص 28-18.

18- عفیفی، رحیم، (1382)، اساطیر و فرهنگ ایرانی، مشهد، انتشارات توس.

19- عناصری، جابر، (آبان 1361)، «مهر، ایزد نگهبان عهد و پیمان‌ها و پادافره دهنده پیمان‌شکنان (به مناسبت مهرگان)»، مجلۀ چیستا، شماره 13، صص 308 – 325.

20- فردوسی، ابوالقاسم، (1374)، شاهنامه، بر پایۀ چاپ مسکو، به کوشش سعید حمیدیان، تهران، نشر داد، جلد دوم.

21- کتاب مقدس، عهد عتیق و عهد جدید، (1920)، ترجمۀ قدیم، انتشارات انجمن کتاب مقدس، لندن.

22- گیرشمن، رومن، (1374)، ایران از آغاز تا اسلام، ترجمۀ محمد معین، تهران، نشر علمی‌فرهنگی.

23- لوفمارک، کارل، (1384)، کتاب مقدس چیست؟، ترجمۀ محمدکاظم شاکر، تهران، انتشارات دستان.

24- مزداپور، کتایون، (1390)، شایست ناشایست، تهران، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، چاپ دوم.

25- وندیداد، (1376)، ترجمۀ ﻫﺎﺷﻢ رﺿﻲ، ﺗﻬﺮان، ﻓﻜﺮ روز.

26- وکیلی، شروین، (1390)، مفهوم آفرینش و قربانی در یک متن جدلی ارمنی، سایت ساوشیانس.

27- هاکس، مستر، (1377)، قاموس کتاب مقدس، تهران، نشر اساطیر.

28- Birnbaum, Philip (1995), Encyclopedia of Jewish Concepts, New York: Hebrew Pub Company.Cohn-sherbok, Dan (1999), A Concise Encyclopedia of Judaism, Oxford: One World.

29- Focant, Camille ; Wénin, André. (1988), L'alliance ancienne et nouvelle. In: Nouvelle revue théologique, Vol. 110, no. 6, p. 850-866.

30- H-A. Perret-Gentil (1861), Ancien testament, Traduit d’après L’hébreu, France, Soleil d’Orient

31- Henninger, Joseph (1987), "sacrifice", in: The Encyclopedia of religion, Mircea Eliade (ed.), New York: Magmillan.

32- Hinnells John R, (1973), Persian mythology, Hamlyn, London, New York.

33- Hodge, Charles. (1975). Systematic theology. Study Historical Book; Flavius Josephus Anthropology, Grand Rapids: Eerdmans

34- Jewish Encyclopedia http://www. jewishencyclopedia.com/articles/4714-covenant

35- Noss. John Boyer (1949), Man's Religion, Macmillan Publishing Co, Inc., New York & Collier Macmillan, Publishers, London.

36- Novak David (2006), l'alliance volontaire, Pardès, N° 40-41, p. 77-90.

37- Smith, Malcolm (2002), The Power of the Blood Covenant- Uncover the Secret Strength in God's Eternal Oath, Harrison House, Tulsa, Oklahoma.